ur. 15.02.1869 r. w Przemyślu (imiona rodziców: Jan i Olimpia z d. Zatońska vel Zakońska), tutaj też ukończył naukę w zakresie szkoły powszechnej oraz średniej egzaminem dojrzałości w I Gimnazjum w 1886 r. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Prawa i Administracji na c. k. Uniwersytecie lwowskim (2 lata), kontynuując je na c. k. Uniwersytecie wiedeńskim (1 rok) by następnie – po jeszcze jednym roku studiów - ukończyć je doktoratem na c. k. Uniwersytecie lwowskim. Po uzyskaniu dyplomu podjął pracę w Namiestnictwie we Lwowie skąd pod koniec lat 90-tych XIX w. został przeniesiony do gabinetowej kancelarii cesarza Franciszka Józefa I w Wiedniu. Tutaj szybko zaczął awansować, zostając po niedługim czasie szefem Cywilnej Kancelarii cesarza i jego doradcą. Był jedynym Polakiem, który znał dokładnie panujące tam stosunki i rozkład zajęć monarchy. Od 1910 r. działa bardzo energicznie na rzecz Polonii wiedeńskiej w ramach Polskiego Towarzystwa Szkoły Ludowej w Wiedniu. Po I-ej Wojnie Światowej został członkiem Komisji Rewindykacyjnej (wraz z hr. Karolem Lanckorońskim, Kazimierzem Chłędowskim i Bernardem Szarlittem) powołanej przez Główny Urząd Likwidacyjny w Warszawie, zajmującej się sprawą zwrotu Polsce zbiorów i archiwów zabranych w okresie zaborów przez Austrię. W latach 1920 – 1925 zostaje prezesem Związku Polaków w Austrii "Strzecha" - najstarszej z działających współcześnie organizacji polonijnych w Europie. Z końcem lat 30-tych powraca do Lwowa, z którego wyjeżdża pod koniec II Wojny Światowej osiedlając się w Zakliczynie n/D. (pow. brzeski). W wyniku przeprowadzonego zabiegu operacyjnego w Tarnowie z początkiem 1954 r. pozostaje w tym mieście i tutaj umiera dnia 16.03.1954 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Zakliczynie n/D. Był żonaty (imię żony: Kamila – nazwisko rodowe nieznane), prawdopodobnie bez potomstwa. Owdowiał w 1934 r.

opracował p. Marek Mietelski