Władysław Tarnawski (3 XI 1885 Przemyśl – 4 IV 1951 Warszawa), filolog-anglista, pierwszy tłumacz dzieł całego Szekspira na język polski. W 1903 r. ukończył I Gimnazjum w Przemyślu, po czym studiował filologię polską i angielską na Uniwersytetach Lwowskim i Jagiellońskim. W latach 1914–1916 nauczyciel w I Gimnazjum w Przemyślu, a w latach 1916–1924 – Gimnazjum zasańskiego. Żołnierz I wojny światowej i dziennikarz w czasie walk polsko-ukraińskich 1918–1919. W latach 1924–1934 i 1937–1941 był profesorem filologii angielskiej na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Autor licznych książek, podręczników akademickich i artykułów prasowych. Przez wiele lat był politykiem związanym ze Stronnictwem Narodowym. W czasie okupacji hitlerowskiej, zaangażowany w działalność niepodległościową, przez kilka miesięcy ukrywał się w Krakowie, gdzie prowadził tajne komplety uniwersyteckie. W roku akademickim 1944/1945 ponownie prowadził wykłady we Lwowie, a po wyjeździe z miasta – od 1946 r. na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1945 r. prezes konspiracyjnego Komitetu Ziem Wschodnich. Aresztowany w 1946 r. Skazany za działalność antypaństwową, zmarł w więzieniu na Mokotowie. Pochowany na warszawskich Powązkach.